expositie

SHE ME

8 mei t/m 18 september 2011

Silvia B., Anouk Griffioen/Annemarieke van Drimmelen, Wafae Ahalouch, Joyce de Gruiter, Nan Goldin, Carmen de Vos, Lidy Jacobs, Risk Hazekamp, Dinie Besems, Karin Arink, Diana Blok, Karin Bos, Dindi van der Hoek, Anya Janssen, Kathe Burkhart, Roni Katz, Annie Kwakkel, Lydia Woort en Meike Martijn zijn in deze tentoonstelling vertegenwoordigd naast een uitgebreid filmprogramma met Shirin Neshat: The last word, Marina Abramović: Art must be beautiful, Artist must be beautiful, Lydia Schouten: Split second of Magnificense, Keren Cytter: Der Spiegel, Marieken Verheyen: As a woman, Sonja Wyss: To Date en Lin de Mol: Mermaid.

plaatje_programma2011

Er zijn anno 2011 zeer veel vrouwelijke kunstenaars die succesvol aan de weg timmeren in vergelijking met de jaren 60 en 70 van de 20ste eeuw en al helemaal met de jaren en eeuwen daarvoor. Een sterk stijgende lijn dus vooral in de laatste twee decennia. Wat inhoud betreft zijn deze vrouwelijke kunstenaars veranderd van onderwerp: van onderwerpen die door de omgeving waren toegestaan (albums en materieboeken 17de eeuw), algemeen mannelijke onderwerpen (de meeste kunstenaars waren mannelijk), onderwerpen die over de positie van vrouwen gaan (feminisme 60er jaren 20ste eeuw), mooi verbeelde slachtofferbeelden van de mannelijke overheersing (80/90er jaren van de 20ste eeuw) tot onderwerpen die niet vrouwelijk zijn als beperking maar als kracht, eigen positie, seksualiteit, onderbewuste en rationaliteit in benutten door mannen bepaald modebeeld anno 2011. 

Eén ding waar deze tentoonstelling niet over gaat is zwakte, slachtofferschap en lijden. Wel over leiden, verleiden en gevaar, sterk, aanbiddelijk, verheerlijken, onbegrensde seksualiteit, vrouwelijke seksualiteit en het benutten door vrouwen van het door mannen bepaalde modebeeld, vrouwbeeld. Het concept van SHE ME is vooral die kant van vrouwen te belichten die door mensen (mannen en vrouwen) wel als bedreigend wordt of kan worden ervaren. De vrouw die niet eenduidig binnen de bekende sjablonen valt op sexgebied (gender), positionering (feminisme anno 2011), verleiding, worshipping (modebeeld aan de ene kant, zakelijk gebruik van het vrouwbeeld in de mode, anorexia), ratio versus onderbewuste in identiteiten. De lijst met kunstenaars en de werken beloven een zoektocht, zwervend door de museumzalen die voor veel bezoekers (61% vrouwen) allerlei aanknopingspunten kunnen geven voor eigen verhalen. De inrichting zal daartoe verleiden. Deze tentoonstelling moet een plezier zijn voor vrouwelijke bezoekers en voor mannen een waarschuwing of overgave en loslaten van beperkende opgelegde definities van begrippen mannelijk en vrouwelijk.

 
Als cultuurhistorische tegenhanger van SHE ME vrouwbeeld door vrouwelijke kunstenaars:
SHE ME Vrouwen door mannenogen

Onderstaande films zijn onderdeel van de gevelprojectie tijdens de tentoonstelling SHE ME te zien vanaf 22.00 uur op de gevel aan de Melkmarkt.

 

Booty-Shake-web